Vroeger was oma groot. Groter dan de bezem, maar kleiner dan de ladder die achter in de tuin onder de perenboom staat. Maar zo groot heb ik mijn oma nooit gekend. Want hoe ouder ze werd, hoe kleiner ze werd. Het lijkt misschien eigenaardig, maar krimpen is voor oma’s heel normaal. Een ode aan de liefde tussen twee mensen. Eentje aan het begin, en een ander aan het einde van het leven.
'Hé, gelukkig, ze bestaan nog: prachtige prentenboeken die ook nog een echt fraai verhaal hebben' - Noordhollands Dagblad
'Dit is een bijzonder herkenbaar, mooi, gevoelig en ontroerend boekje voor lezers vanaf een jaar of acht!' - Het Nieuwsblad
'Een goudeerlijk en ontroerend boek over de breekbaarheid van oude mensen, over de vanzelfsprekende vergankelijkheid en bovenal over liefde!' - Jaap leest
'Dit is een ontroerend en warm boek, waarin zowel tekst als beeld op niveau zijn.' - De Standaard
'Een hartverwarmend leesboek.' - De Bond
'Een raak getroffen, speels en poëtisch verhaal over grote emoties en afscheid nemen. Omgaan met de dood, gemis en verdriet wordt in de tekst mooi verwoord in korte, toegankelijke zinnen, maar ook bijzonder gevisualiseerd in de illustraties. (...) Dit mooie, poëtische verhaal over een grootse liefde tussen oma en haar matroos en de liefdevolle relatie tussen een kleindochter en haar oma, blijft je bij.' - Juryrapport Zilveren Griffel 2011
