Sieb Posthuma liet zich voor Een vijver vol inkt inspireren door de mooiste versjes uit het schatrijke oeuvre van Annie M.G. Schmidt en creëerde een prentenboek waarbij je ogen te kort komt. Met onder andere Sebastiaan, Ik ben lekker stout, Het fluitketeltje, Dikkertje Dap, Tante en oom in Laren, De lapjeskat, De wim-wam reus en Drie ouwe ottertjes.
'Een vijver vol inkt is meer dan het zoveelste boek waarin de rijkdom van Schmidt wordt uitgestald. Met alle dank aan Sieb Posthuma. De veelgeprezen illustrator voorzag alle oude gedichten van nieuwe prenten en dan zo dat kijken bijkans aantrekkelijker is dan lezen en luisteren. [...] Surrealisme? Dadaïsme? Sieb Posthumisme!' - Dagblad van het Noorden
'Klassiek en toch nieuw [...] Door de kleurrijke, aan zijn [Sieb Posthuma's] fantasierijjke brein ontsproten beelden lijkt het bijna alsof er ook nieuwe teksten van Annie M.G. Schmidt zijn verschenen.' - Het Parool
'Schmidts gedichten zijn vooral korte verhalen op rijm, met een onstuitbaar vloeiend ritme, een wilde fantasie en af en toe een zachte vorm van maatschappijkritiek. Speels maar scherp... en bovendien bijzonder geschikt om hardop (voor) te lezen. [...] De verbeelding en het tekenplezier spatten van de bladzijden, je voelt de inspiratie zinderen. Een combinatie die werkt!'- De Morgen
'een prentenboek waarbij je ogen tekort komt'- Haarlems Dagblad
'Dit boek moet ieder kind gewoon hebben (ik bedoel krijgen... natuurlijk). Zo mooi!' - Kinderboekhandelaar Marjoleine Wolf in Leesgoed
