Rob Ruggenberg - interviewfragment

"Ik heb de journalistiek nooit verlaten. Die jeugdromans zijn natuurlijk fictie, en vooral spannend, maar gebaseerd op klassiek journalistiek onderzoek. De archieven in, bibliotheken bezoeken, gesprekken met wetenschappers, ervaringsdeskundigen. De laatste inzichten, scepsis, hoor en wederhoor. Zoeken naar wat onbekend is, naar iets dat afwijkt van bestaande zienswijzen. Als het kan een primeur. Alles wat je zou doen voor een gedegen artikel in een zaterdagbijlage.

Voor een roman is dat niet genoeg. In de kast liggen de notitieblokjes die ik in de loop van mijn journalistieke werk heb volgeschreven. Die teruglezend besef ik hoe rijk die jaren tachtig en negentig waren. Alles kon, reportagereizen naar alle uithoeken van de wereld.

En overal noteerde ik dingen waar ik in de krant weinig mee kon, maar die nu goud waard zijn. Hoe het rook in dat dorpje, de gele damp die ’s ochtends van de rivier opsteeg, de blik van dat mismaakte kind, de knobbels op de neus van een zwarte man, de slagschaduw van de tropenzon op de binnenplaats van een oud fort, de angst die ik voelde toen ik door een krottenwijk liep.
Dat alles krijgt nu een nieuwe vorm. Voor 10- tot 16-jarigen, een verrukkelijk lezerspubliek, nieuwsgierig, nog niet blasé."

Uit een interview in de Journalist, voor het volledige interview zie: www.dejournalist.nl